رژیم غذایی مردم تایلند

به گزارش وبلاگ سوبارو، تایلند نام کشوری در جنوب شرقی آسیاست که به دلیل جاذبه هابی فرهنگی و طبیعی منحصرف به فرد و زیبا یکی از مهمترین مقاصد گردشگری و توریستی مردم دنیا از جمله ایرانی ها به شمار می رود. بی تردید رژیم و آداب غذایی این کشور نیز از اهمیت ویژه ای برخودار است که قصد داریم امروز در خبرنگاران بیشتر از گذشته شما را با رژیم و تنوع غذایی تایلند آشنا کنیم.

رژیم غذایی مردم تایلند

با تور تایلند نوروز 1400 به طبیعتی همچون بهشت سفر کنید و بازار های بانکوک، سواحل پاتایا و پوکت را ببینید و از آرامش چیانگ مای لذت ببرید.

از مشخصه های شاخص رژیم غذایی Thai که در اصل همان برنامه غذایی ملی کشور تایلند به شمار می رود، می توان به تعادل، توجه به جزئیات و تنوع مواد غذایی اشاره نمود که در کتاب The Principles of Thai Cookery (قوانین آشپزی تایلندی) نوشته ی مک دانگ به آن پرداخته شده است. او در کتاب خود می نویسد: غذای تایلندی چیست؟ هر کشوری ویژگی ها و رژیم غذایی ویژه خودش را دارد. این رژیم جلوه ای از فرهنگ، محیط، ابتکار و ارزش های آن کشور و مردمانش خواهد بود.

در خصوص تایلند کلماتی چون پیچیدگی، توجه به جزئیات، بافت و رنگ بندی، تنوع مزه ها و استفاده از ترکیبات گیاهی و دارویی بیش از پیش به ذهن می رسد. مردم تایلند تنها به مزه غذای خود اهمیت نمی دهند و از نظر آنها ظاهر و بوی غذا، ترکیب آن با دیگر مواد غذایی، بخش های تشکیل دهنده یک وعده غذایی و حتی نحوه خوردن و مصرف کردن غذا نیز از اهمیت ویژه ای برخودردار است و شخصیت تایلندی را نشان می دهد.

مردم تایلند سعی دارند همیشه وعده های غذایی سبک و در عین حال معطر، خوشبو و نسبتا تندی را تهیه نمایند که به دلیل بهره گیری از حداقل 3 تا 4 مزه مختلف همیشه در هر وعده غذایی پیچیدگی های زیادی به چشم می خورد و غالبا طعم های اصلی شیرین، شور، ترش، تلخ و حتی تند در یک وعده غذایی احساس می گردد.

دیوید تامسون از آشپزهای مشهور استرالیایی که تخصص زیادی در پخت غذاهای تایلندی دارد می گوید: غذاهای تایلندی به هیچ عنوان ساده نیستند و تنها هدف بهره گیری از المان ها و عناصر مختلف برای تهیه یک وعده غذایی خوش طعم و هماهنگ است که می توان از آن به یک آهنگ یا موسیقی زیبا ولی پیچیده و مملو از نت ها یاد کرد. شاید برای خیلی از غربی ها این موضوع اصلا اهمیت نداشته باشد ولی برعکس تایلندی ها برای پیچیدگی و بهره گیری از طعم های مختلف در غذاهای خود ارزش زیادی قائل هستند.

رژیم غذایی تایلند یکی از محبوب ترین و در عین حال مهم ترین رژیم غذایی در دنیاست. سال 2011 میلادی 7 نوع از غذاهای تایلندی در بین 50 غذای خوشمزه دنیا به انتخاب مردم قرار گرفته که این نظرسنجی توسط شبکه بین المللی CNN در بین 35 هزار رای دهنده برگزار شده است.

تام یام گونگ (tom yam goong)

پد تایلندی (pad Thai)

سم تام (som tam)

کاری ماسامان (massaman curry)

کاری سبز (green curry)

برنج سرخ شده تایلندی (Thai fried rice)

مو نام توک (moo nam tok)

تایلند بیشترین تعداد غذای این لیست را نسبت به دیگر شرکت نمایندگان به خود اختصاص داده بود. تام یام گونگ (tom yam goong مقام چهارم)، پدتای (pad Thai مقام پنجم)، سام تام (som tam مقام ششم)، ماسامان کری (massaman curry مقام دهم)، گرین کری (green curry مقام نوزدهم)، برنج سرخ شده تایلندی (Thai fried rice مقام بیست و چهارم) و موونام توک (moo nam tok مقام سی و ششم)، را کسب کردند.

رژیم غذایی ملی و تاثیرپذیری تاریخی

از نظر رژیم و تنوع غذایی می توان تایلند را به چهار بخش مهم تقسیم کرد که در واقع تقسیم بندی کلی و اصلی این کشور به شمار می رود:

تایلند مرکزی

رژیم غذایی این منطقه مبتنی بر برنج کشت شده در زمین های پست و مرطوب بانگکوک است که پیش از رسیدن مردم برمه به این منطقه تحت تاثیر فرهنگ پادشاه اولیه تایلند سوخوتای و ایوتایا و داراواتی قرار داشته است.

تایلند شمال شرقی

ایسان یا همان رژیم غذایی شمال شرقی تایلند بیشتر تحت تاثیر خورات پلاتئو بوده که با فرهنگ غذایی مردم لائوس شباهت زیادی دارد و بعدها با توجه به اسنادی که از زمان امپراتوری کامبوجی ها منتشر شده از فرهنگ مردم کامبوج الهام گرفته شده است.

تایلندی شمالی

این منطقه که مملو از کوهستان ها و دهکده های سرد است و جزو مناطق پر ارتفاع این کشور به حساب می آید و سال ها قبل تحت حکمرانی پادشاه لانا بوده و نژاد اثلی تایلندی ها در این منطقه ساکن هستند.

تایلند جنوبی

رژیم غذایی تایلند جنوبی مربوط به جزایر و دریاهای میان دو کشور تایلند و میانمار است که به دوران سلطان پاتانی است.

البته در قرون گذشته رژیم غذایی و سنت های تایلند و کشورهای همسایه روی یکدیگر تاثیر بسزایی داشته اند. تغییرات منطقه ای همچون شرایط آب و هوایی و موقعیت جغرافیایی منطقه تاثیر مهمی روی رژیم غذایی مردم تایلند داشته و به عنوان مثل رژیم غذایی تایلندی شمالی وارد رژیم مردم برمه، لائوس شمالی و همچنان استان یونان در چین شده است. در حالی که رژیم غذایی ایسان یا همان شمال شرقی تایلند نیز با لائوس جنوبی ویتنام شرقی و کامبوج شباهت های زیادی دارد.

تایلند جنوبی تنوع غذایی زیادی دارد و شیره نارگیل در کنار زردچوبه تازه، مهمترین ترکیبات رژیم غذایی این منطقه را تشکیل می دهد که از رژیم مردم مالزی و اندونزی تاثیر زیاد پذیرفته است. علاوه بر این چهار منطقه غذایی در تایلند، رژیم غذایی اصیل مردم تایلند نیز وجود دارد که می توان ردپایی از دوران سلطه چند فرهنگی پادشاهی ایوتایا را در آن مشاهده کرد. روش های پخت، سرو و استفاده از ترکیبات غذایی این دوران بیشتر از همه در منطقه تایلند مرکزی به چشم می خورد.

کوآیتیائو رات نا (kuaitiao rat na)

در حال حاضر بسیاری از بشقاب های معروف تایلند در واقع غذاهای چینی هستند. این غذاها قرن پانزدهم میلادی توسط مردم چینی منطقه هان و قرن هجدم میلادی توسط مردم چوسان قدیم وارد فرهنگ غذایی مردم تایلند شده و مردم اینن شهرها و مناطق به عنوان چینی تایلندی شناخته می شوند.

چوک تای (chok Thai)

سالاپائو (salapao)

کائو کا مو (khao kha mu)

از مهمترین غذاها می توان به chok Thai، salapao، kuaitiao rat na، و khao kha mu اشاره نمود. همچنین چینی ها نحوه به کارگیری واگ یا همان ماهی تابه کاسه ای شکل، سبک جدیدی از سرخ کردن مواد غذایی، انواع نودل، خمیر لوبیا، سویا سس و توفو را وارد تایلند نموده اند. البته ناگفته نماند مهاجران هندی و ایرانی نیز به طور قابل توجهی انواع غذاها و سبک پخت و پز ویژه خود را با وارد تایلند نموده اند که همین امر سبب شده تا مردم این کشور گرایش زیادی به غذاهای تند هندی داشته باشند. زمانی که برای اولین بار در دوران حکومت ایوتایا، دیپلمات های پرتغالی وارد تایلند شدند ترکیبات و رژیم غذایی غربی ها نیز وارد فرهنگ غذایی تایلند شد و مردم این کشور سعی کردند با ترکیب مواد غذایی و رژیم خود و مواد غذایی غربی تعریف جدیدی از غذاها ارائه نمایند. به عنوان مثال در پخت فرنی به جای شیر گاو از شیره نارگیل استفاده می نمایند.

گفته می گردد این تنوع غذایی به طور جدی از قرن 17 میلادی به بعد وارد تایلند شده است و در کنار برنج و فلفل تند به عنوان دو ماده اصلی در رژیم غذایی مردم این کشور، گوجه، ذرت، انبه، آناناس، بادنجان، نخودفرنگی، کدو تنبل و بادام زمینی بیشترین مصرف را دارد.

نحوه سرو غذا

استفاده از دست، قاشق و چنگال

آداب غذا خوردن در کشور تایلند بسیار جالب و جذاب است و شباهت هایی با غذا خوردن ما ایرانی ها دارد. به عنوان مثال بیشتر آنها هنگام غذا خوردن روی فرش یا حصیر می نشینند و غذا خود را با دست راست میل می نمایند. البته بیشتر این روش غذا خوردن در جاهایی به چشم می خورد که سنت قدیمی خود را حفظ نموده اند، وگرنه بسیاری از مردم امروزی تایلند برای سرو غذا از قاشق و چنگال استفاده نموده و روی میز و صندلی می نشینند که این روش غذا خوردن در زمان پادشاهی مانگکوت از سبک غربی الهام گرفته شده است. تایلندی ها هنگام غذا خوردن مانند بسیاری از ما چنگال را در دست چپ گرفته و به یاری قاشقی که در دست راست است، لقمه خود را برداشته و میل می نمایند. گاهی پیش می آید برای سرو سوپ از قاشق سرامیکی سنتی خود استفاده نمایند و روی میز غذا خبری از چاقو نیست.

نکته جالب دیگر هنگام خوردن برنج این است که برخی از مردم تایلند حتی آنهایی که در مناطق شمال و شمال شرق این کشور زندگی می نمایند، با دستان (معمولا دست راست) خود گلوله های کوچکی از برنج درست نموده، آنها را کنار بشقاب می گذارند تا همراه غذا میل نمایند.

استفاده از چاپستیک

چاپستیک از جمله دیگر ابزار خوردن غذاست که توسط مهاجران کشورهای همسایه از جمله چینی هایی که از استان یونان وارد تایلند شده اند، به این کشور آمده و برخی از مردم تایلند هنگام خوردن غذا از آنها استفاده می نمایند. البته بیشتر مردم تایلند که به صورت قومی قبیله ای زندگی می نمایند همچنان عادت دارند با الهام از سبک هندی، غذایشان را با دست بخورند. درواقع چاپستیک ها برای خوردن سوپ های نودل که به سبک چینی تهیه می شوند، مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین در رستوران های چینی، کره ای و ژاپنی که در این کشور مشغول به عرضه انواع غذاهای کشورهای خود هستند، به چشم می خورد.

نام نگیاو (Nam ngiao)

از دیگر مصارف چاپستیک می توان به استفاده از آن ها، هنگام آماده سازی غذاهایی مانند Pad thai (نوعی نودل سرخ شده برنجی است که معمولا به صورت غذاهای خیابانی سرو می گردد)، khanom chin nam ngiao (نوعی نودل کاری که از نودل های برنجی بسیار تازه تهیه می گردد. جالب است بدانید گاهی اوقات، فرایند فراوری این نوع نودل های برنجی، تا سه روز به طول می انجامد)، Nam ngiao (یکی دیگر از انواع سوپ های نودل در رژیم غذایی مردم تایلند)، که نیاز به هم زدن های پی در پی دارد، اشاره نمود. البته مردم تایلند هنگام سرو برخی از این سوپ ها، از چنگال های سه شاخه و قاشق نیز استفاده می نمایند.

چاشنی، سوپ و خوراکی های مصرفی هنگام سرو غذا

به طور قطع می توان بیان نمود که بیشتر غذاهای تهیه شده در رژیم غذایی مردم تایلند، توسط ماده اولیه برنج صورت می پذیرد که با توجه به نحوه تهیه و سرو مکمل های غذایی، آن ها را از هم تفکیک و جدا می سازند. برخلاف رژیم غذایی که در کشورهای اروپایی مثلا فرانسه وجود دارد، مردم تایلند اعتقاد زیادی به پیش غذا، و دسر نداشته و معمولا تمامی غذاهای خود را از جمله، سالاد، سوپ، دسر و ... را همزمان با غذای اصلی میل می نمایند. یک وعده غذایی که توسط خانواده تایلندی تهیه و میل می گردد غالبا از چندین ظرف غذای متنوع تهیه شده که برنج، یکی از این غذاها و به عنوان خوراک اصلی، در نظر گرفته می گردد. جالب است بدانید که در یک وعده غذای سنتی که مردم تایلند مصرف می نمایند، حداقل پنج خوراک، حضور دارند.

نام پریک (nam phrik)

که می توان به ظرف غذایی از سبزیجات پخته یا خام (khrueang chim)، که بیشترا در هر وعده غذایی مردم تایلند حضور دارد اشاره نمود. همچنین سس فلفل چیلی ویژه تایلندی، که بسیار معروف و پر هوادار بوده و به نام nam phrik (تهیه شده از فلفل خام یا پخته به همراه دیگر مواد افزودنی خاص و بکر تایلندی)، معروف است، از دیگر از مواد خوراکی است که به عنوان چاشنی هنگام سرو غذا، توسط مردم تایلند، در نظر گرفته می گردد.

تام یام (tom yam)

نوع دیگری از سس غنی شده با شیره نارگیل که lon نامیده می گردد، نیز در کنار دیگر چاشنی های مورد علاقه ی مردم تایلند، قرار می گیرد. سوپ نیز هنگام سرو غذا، در کنار دیگر خوراکی های مصرفی، صندلی ویژه ای دارد. از این خوراک لذیذ می توان به نوعی از سوپ های رقیق و لعابدار اشاره نمود که در واقع گونه ای خاص از tom yam جا افتاده (نوعی خوراک)، یا tom chuet بسیار خوش بو و پرملات، است. خوراک کاری و ظرف غذایی تهیه شده از انواع گوشت های سرخ شده، ماهی، غذاهای دریایی و سبزیجات، همگی خوراک هایی هستند که وعده غذایی یک خانواده تایلندی را تشکیل می دهند.

سرو غذا در رستوران

نام چیم (nam chim)

در بیشتر رستوران های کشور تایلند، سرو شام در کنار لیستی از سس های متنوع تایلندی nam chim (تنوع گسترده ای از انواع سس های تایلندی که در رژیم غذایی مردم تایلند بسیار محبوب و پرمصرف است)، علاوه بر تجربه غذایی فوق العاده با طعمی دلچسب و لذیذ، خاطره زیبا و به یادماندنی را برای مشتریان به ارمغان می آورد.

پریک نام پلا (phrik nam pla)

در بین سس های متنوعی که در لیست انتخاب مشتریان حضور دارند، مطمئنا سس هایی مانند phrik nam pla (سس ماهی، آب لیمو، سیر و فلفل چیلی خرد شده)، دانه های فلفل چیلی، سس های شیرین فلفل چیلی، برش هایی از برگ فلفل که در سرکه برنج قرار دارند، Sriracha sauce (نوعی از فلفل های تند یا چیلی که به صورت خمیری از برگ های فلفل چیلی، سرکه، شکر، سیر و نمک تهیه می گردد)، به چشم می خورد.

سس سریراچا (Sriracha sauce)

البته حضور شکر در کنار این همه سس های تند و شور، به دور از تصور نخواهد بود، چرا که مردم تایلند، علاقه خاصی به ترکیب انواع طعم های ترش و شور و شیرین، هنگام سرو غذاهای خود، دارند. مصرف خیار به عنوان دورچین در کنار برنج نیز، یکی از عادات غذایی مردم تایلند به شمار می رود. در رژیم غذایی تایلند انواع بی نظیری از غذاهایی که توسط نودل، تهیه می شوند، به چشم می خورد.

کانوم چین (khanom chin)

khanom chin یا ظرف های غذایی که توسط نودل های برنجی، آماده می شوند، معمولا در کنار ادویه کاری تایلندی، طعم و عطری جالب و دوست داشتنی را برای آن ها فراهم می سازد. همچنین مردم تایلند هنگام تهیه و سرخ کردن انواع بریانی، از ادویه کاری استفاده می نمایند.

کائو کائنگ (khao kaeng)

گاهی اوقات به دلیل ضیق وقت، امکان تهیه غذاهای زمان بر وجود ندارد، بنابراین مردم تایلند در اینگونه اوقات، به سراغ غذاهایی که از نودل تهیه می شوند می فرایند. برنج سرخ شده نیز، به دلیل صرف زمان کوتاه جهت تهیه، گزینه دیگری است که مورد توجه آن ها قرار خواهد گرفت. البته اگر مردم تایلند مایل به استفاده از غذاهای معمول خود، با در نظر دریافت کمی وقت باشند، هنوز هم گزینه ای برای انتخاب، پیش روی خود دارند، که به غذای khao rat kaeng (ظرف غذایی از برنج و کاری) یا به اختصار khao kaeng، شناخته می گردد. این ظرف غذا، نسبت به دیگر غذاهای کشور تایلند، از خوراک کمتری برخوردار بوده و آن ها با قرار دادن غذاهای سرخ شده و دیگر خوراکی های مورد علاقه بر روی ظرفی از برنج، و نیز استفاده از کاری، علاوه بر میل خوراک مطبوع و مورد علاقه خود، زمان کمتری را نیز، مصرف می نمایند.

رات کائو (rat khao)

در برخی از محله های کشور تایلند، رستوران های مخصوصی فعالیت می نمایند که ویترین بزرگی از غذاهای مختلف و متفاوت، را در اختیار مشتریان خود قرار می دهند. در این گونه از رستوران ها، مشتری بنا به درخواست و سلیقه خود، می تواند سرو غذایش را به صورت ظرف های غذای مجزا، یا مخلوط آن ها درون یک ظرف به همراه برنج (rat khao)، سفارش دهند. تمامی رستوران هایی که به این سبک عمل می نمایند، دارای خصیصه و ویژگی بسیار جالبی است ،آن هم سرو انواع غذاهای تازه در کنار برنج کاری است که برای هر مشتری در نظر می گیرند.

مواد و ترکیبات اصلی

کشور تایلند از مساحتی حدود 1650 کیلومتر مربع، برخوردار است. قرار دریافت دامنه های کوه هیمالیا در شمال، فلات های مرتفع در شمال شرقی، رودخانه ها و آبگیرهای روان و خروشان در مرکز و نیز مناطق استوایی و گرمسیری همراه با جزایر و جنگل های بارانی در جنوب این کشور، جغرافیای بسیار عالی و ممتازی را برای سرزمین های کشور تایلند به ارمغان آورده است. همچنین حضور بیش از 40 گروه از اقوام و نژادهای مختلف با فرهنگ و زبانی جداگانه، باعث ایجاد رژیم غذایی شگفت انگیز و کاملی در بین مردم این کشور شده است که یکی از نکات برجسته در فرهنگ و آداب غذایی آن ها، در سراسر دنیا به شمار می رود.

جالب است بدانید علاوه بر تنوع و در عین حال یکتا بودن رژیم غذایی مردم تایلند، مشخصه دیگری در رژیم غذایی آن ها وجود دارد که بسیار قابل توجه و ستودنی است. ساکنین این سرزمین جالب و زیبا، برای تهیه انواع غذاهای سنتی و بومی و همچنین طبخ غذاهای ملی و جدید، از مواد اولیه بکر و تازه، ترکیباتی متفاوت و از همه مهم تر از روش های آماده سازی و تدارک غذا که در نوع خود نسبت به سایر کشورها، خاص و متمایز است، استفاده می نمایند.

ادویه و چاشنی

در سراسر دنیا، غذاهای تایلندی را به شوق و حرارت استفاد از حبوبات، مواد اصلی، چاشنی ها و ادویه های تازه، می شناسند. در واقع می توان گفت که آن ها مصرف مواد تازه را به نمونه خشک شده آن، ترجیح می دهند.

لیموی کفیر (kaffir lime)

به عنوان مثال می توان از سیر، لیمو، فلفل چیلی، برگ های درخت کفیر لیمو (kaffir lime)، گالانگال (خولنجان شیرین)، موسیر، میگو، گشنیز، سس ماهی و برگ فلفل های چیلی اشاره نمود.

شکر خرما (Palm sugar)

یکی از چاشنی هایی که در رژیم غذایی مردم تایلند، در مقیاس زیادی مورد مصرف قرار می گیرد، Palm sugar (چاشنی ای بکر و ناب که از شیره برگ درخت خرما و در برخی مواقع برگ نیشکر بدست می آید. البته مردم تایلند برای تهیه این چاشنی فوق العاده، از عصاره نیپا که نوعی نخل بومی در خاور دور به شمار می آید، نیز استفاده می نمایند)، است که برای شیرین کردن طعم غذاهای تهیه شده خود، به کار می برند. آن ها همچنین از لیمو و تمبرهندی برای ترش کردن، غذاهایشان بهره مند می شوند.

گوشت

گوشت های استفاده شده در رژیم غذایی مردم تایلند، معمولا خوک و مرغ است. البته مصرف گوشت مرغابی، اردک، گاو و بوفالوی آبی نیز پس از مصرف گوشت خوک و مرغ، از هواداران بسیاری برخوردار هستند. مسلمانانی که در این کشور زندگی می نمایند، از گوشت گوسفند برای تهیه انواع غذای طبخ شده خود، بهره می برند.

در گذشته، شکار حیوانات وحشی همچون گراز نر و آهوی کوهی، و نیز برخی از پرندگان وحشی، از عمومیت زیادی برخوردار بود، اما امروزه، این امر، به دلیل حفظ محیط زیست و ایجاد مکان هایی برای حفظ و نگهداری گونه های حیوانات و پرندگان وحشی، رو به کاهش و حتی در برخی موارد منسوخ شده است. از سال 1980 میلادی به بعد، مسئولان صنعت دام و کشاورزی کشور تایلند، با به کار گیری روش های جدید پرورش حیوانات خانگی، نگهداری و توسعه گله های دام های اهلی و افزایش تجارت محصولات کشاورزی (صنعت غذا و کشاورزی کشور تایلند) به کم رنگ شدن شکار غیر متعارف حیوانات، یاری شایانی نموده است.

آبزیان

بر اساس گفته های مسئولان تغذیه کشور تایلند، انواع ماهی، خرچنگ و حلزون ، نقش بسیار مهمی را در رژیم غذایی مردم تایلند، ایفا می نمایند. Anna Leonowens (سفرنامه نویس، مربی و فعال اجتماعی هندی- انگلیسی 1915 - 1831)، در کتابش The English Governess at the Siamese Court چنین نوشت: رودخانه ها و جویبارهای کشورهای آسیای شرقی، زیستگاه تنوع بی نظیری از آبزیان، بویژه platoo (نوعی ماهی ساردین)، در کیفیت و طعمی بسیار عالی است که خود از امتیازات منحصر بفرد این سرزمین ها، در تهیه انواع غذاهای دریایی به شمار می رود. فراوانی آبزیان در آسیای شرقی، باعث ارائه و عرضه محصولات متنوع دریایی در انواع خشک و تازه، با قیمتی بسیار پایین و مناسب شده است.

پلاتو (platoo)

مردم این مناطق در کنار پیاله ای از برنج پخته شده، محصول خشک شده platoo را میل می نمایند. گونه های مختلفی از آبزیان که در بسیاری از رودخانه ها، دریاچه ها، تالاب ها، برکه ها و حتی آب موجود در شالیزارهای کشور تایلند زندگی می نمایند، همچنین ماهی های دریاهای مناطق استوایی و گرمسیری که در نیمه جنوبی کشور تایلند، وجود دارند نیز، در سبد غذایی مردم روزانه، از مصرف بالایی برخودار هستند. در میان آبزیان مصرفی توسط مردم تایلند، میگوها، دارای محوبیت بیشتری نسبت به سایر موجودات دریایی بوده و سالانه هزینه های بسیاری توسط مردم تایلند، صرف خرید آن ها می گردد.

شاه میگو

کوکل خونی (blood cockle)

شاه میگو یا میگوهای عظیم الجثه (از خانواده خرچنگ های خوراکی)، در ابتدای رشدشان به آب های شور نیاز دارند ولی کم کم، پس از طی پروسه رشد، هنگام بلوغ و تکامل، نیازمند آب های شیرین می شوند. پرورش دهندگان آبزیان در کشور تایلند، به فراوری، عرضه و صادرات گونه هایی همچون Nile tilapia، گربه ماهی، تیلاپیای رود نیل (نوعی از تیلاپیا که در مناطقی از آفریق مانند مصر و در مرکز آن همچون رود نیل زندگی می نمایند)، شاه میگو (نوعی آبزی عظیم الجثه که از خانواده خرچنگ ها بوده و در وسعت زیادی برای تهیه انواع غذا، پرورش داده می گردد) و نوعی صدف خوراکی معروف به blood cockle، که منبع عظیمی از پروتئین را تشکیل می دهند، می پردازند.

برنج، نودل و نشاسته

کائو (khao)

همانند بسیاری از کشورهای آسیایی، مخصوصا آسیای شرقی، برنج، غلات و حبوبات از مهم ترین کالاهای مصرفی در رژیم غذایی مردم تایلند است. بر اساس گفته های McDang یکی از کارشناسان خبره در حوزه غذا در کشور تایلند، برنج از مهم ترین و اصلی ترین مواد تشکیل دهنده در هر وعده غذایی مردم را تشکیل می دهد. به گونه ای که الفاظ و اصطلاحات خاصی برای این ماده غنی و پرمصرف در بین گویش های مردم تایلند وجود دارد. آن ها برای کلمه غذا و برنج، khao را به کار می برند. آن ها برای غذا خوردن و برنج خوردن، از جمله یکسان kin khao استفاده می نمایند (تلفظ این جمله کین کآو است).

همان طور که پیش تر اشاره شد، برنج یکی از بخش های اصلی و جدایی ناپذیر در فرهنگ غذایی مردم کشور تایلند به شمار می آید. اهمیت آن به حدی است که هرگاه یکدیگر را دیدار می نمایند، از جمله برنج خوردی؟ استفاده می نمایند. (در واقع با این عمل به گونه ای از طرف مقابل احوال پرسی می نمایند، تقریبا چیزی شبیه به تعارفات ما ایرانی ها زمانی که مهمانی به منزلمان می آید برای احترام و تعارف، از وی می پرسیم: غذا که خوردید).

کشاورزان و مزرعه داران در کشور تایلند، مهم ترین و برجسته ترین نقش را در توسعه و گسترش کشت ده ها گونه از انواع برنج، ایفا کردند که به نوبه خود تحسین برانگیز و قابل ستایش است. همچنین با توجه به تنوع بی نظیری از برنج های کشت شده در این کشور، بیش از 30 دستورالعمل متفاوت، از تهیه انواع خوراک هایی که بر پایه برنج فراوری می گردد، در رژیم غذایی سنتی این کشور وجود دارد.

انواع برنج

همانگونه که ذکر شد، ده ها نوع از برنج در کشور تایلند پرورش و کشت می شوند که در زیر به بیان برخی از آن ها می پردازیم.

گونه ای از برنج، که به برنج ملوکانه یا شاهانه معروف بوده و در رژیم غذایی مردم تایلند به khao chao شناخته می شوند. این نوع از برنج، در زمره برنج های دان (غیر چسبناک که هنگام پخت، شفته نمی شوند)، قرار می گیرد. نوع دیگری از برنج در مصرف روزانه مردم تایلند از صندلی و اهمیت بالایی برخوردار است، که به jasmine rice) khao hom mali)، شناخته می گردد. این گونه از برنج، دارای عطر تند و خوش، دانه هایی درشت و بلند است که در مقیاس بسیار زیاد، در شالیزارهای کشور تایلند کشت و با قیمتی گزاف و بهایی بالا در بازار این کشور، به فروش می رسد. معمولا مردم تایلند، برنج ها را به صورت بخارپز، طبخ می نمایند. که به khao suai (برنج زیبای روشن) معروف است. برنج های دان و بلند، در تهیه خوراک برنج سرخ شده، مصرف می شوند.

کونجی (Congee)

کائو تام (khao tom)

کائو تام کوئی (khao tom kui)

همچنین در تدارک غذاهایی مانند Congee (حریره برنج که در بسیاری از کشورهای آسیایی تهیه و مصرف می گردد)، khao tom (یک سوپ کم چرب، رقیق و بسیار مقوی که با گوشت های قیمه شده خوک یا ماهی طبخ می گردد)، khao tom kui (نوعی از حریره یا فرنی برنج که رقیق و بدون چاشنی تهیه می گردد و معمولا در کنار غذای اصلی از آن استفاده می نمایند) و chok (نوع دیگری از حریره یا فرنی که بسیار خوش عطر و خوش طعم بوده و هنگام پخت از گوشت قیمه شده نیز بهره می برند)، از این نوع برنج های دان، استفاده می نمایند.

برنج چسبان (sticky rice)

نوع دیگری از برنج های کشت شده در کشور تایلند به مصرف عموم مردم قرار می گیرد که به نام sticky rice (برنج های شفته)، شناخته می شوند. خاستگاه اصلی این گونه از برنج در شرق و جنوب شرقی آسیا بوده و به دلیل چسبندگی و به اصطلاح شفته شدن هنگام پخت، در سراسر دنیا، زبانزد و شناخته شده هستند.

وعده های غذایی

مردم تایلند، علاقه زیادی به غذا خوردن دارند. به گونه ای که هر بار احساس گرسنگی به آن ها دست دهد، بلافاصله مشغول غذا خوردن می شوند. این یکی از عاداتی است که در رژیم غذایی مردم تایلند وجود داشته و هنوز هم، در زندگی روزمره آن ها به وفور مشاهده می گردد. شاید اگر برای اولین مرتبه وارد این کشور بسیار زیبا و مملو از جاذبه های گردشگری شوید، با دیدن مردم زیادی که مشغول غذا خوردن هستند، این تصور در ذهن شما شکل گیرد که آن ها هرگز غذا خوردن را متوقف نمی نمایند.

جالب است بدانید که تصور شما کاملا درست و به جاست. چرا که خود مردم تایلند نیز بر این مسئله واقف بوده و از بیان آن، سرباز نمی زنند. با توجه به توضیحاتی که داده شد، می توان گفت که نمی توان زمان مشخصی برای وعده های غذایی مردم تایلند درنظر گرفت. ولی قطعا آن ها نیز همانند دیگر کشورها، هنگام اوایل صبح، مشغول خوردن وعده صبحانه، در زمان ظهر به میل کردن ناهار و پس از غروب آفتاب نیز به خوردن وعده شام مشغول می شوند.

صبحانه

ظرف های غذایی که مردم تایلند به عنوان اولین وعده روز، در نظر می گیرند، نسبت به سایر کشورها، از محدودیت برخوردار است. در واقع آن ها غذاهای مشخصی را هنگام صرف صبحانه، میل می نمایند. اما نکته مهم و متفاوتی که در صبحانه یک فرد تایلندی مشاهده می گردد، استفاده از ظرف های غذایی است که برنج مهم ترین نقش را در تهیه و تدارک آن بازی می نماید.

درست همان ظرف های غذایی که هنگام وعده ناهار و شام نیز، در میز مردم تایلند وجود دارد. غذاهایی مانند برنج سرخ شده، سوپ های نودل، برنج های بخار پز و همچنین برنج هایی که به روش هایی شبیه ایران، دم می کشند، انواع املت، گوشت های کباب شده یا سرخ شده خوک و مرغ و بالاخره سبزیجات سرخ شده ای که بخش جدا نشدنی این وعده غذایی به شمار می آیند، از جمله خوراکی هایی هستند که هنگام سرو صبحانه، بر روی میز هر خانواده تایلندی مشاهده می گردد.

نکته جالب دیگری که در خصوص صبحانه مردم تایلند وجود دارد، این است که اغلب آن ها در خارج از خانه و توسط فروشنده های خیابانی، وعده صبحانه خود را تهیه نموده و میل می نمایند. بنابراین اگر هنگام صبح، وارد محله های کشور تایلند شوید، قطعا از دیدن هیاهوی مردم هنگامی که مشغول میل صبحانه خود هستند، به وجد خواهید آمد. البته از این نکته نیز نباید غافل شد که با توجه به مناطق مختلفی که در کشور تایلند وجود دارد، رژیم های غذایی متفاوتی توسط مردم، رعایت شده که با توجه به آن، ظرف غذاهایی که در هر منطقه به عنوان وعده های صبحانه، ناهار و شام، میل می گردد، با یکدیگر متفاوت است. در زیر به نمونه هایی از غذاهای سرو شده که توسط عموم مردم مصرف می گردد، اشاره می کنیم.

چوک (Chok)

نوعی فرنی یا حریره برنج است که معمولا در وعده صبحانه و همراه با دیگر خوراکی هایی که مردم تایلند تهیه می نمایند میل می گردد.

کائو کای چیائو (Khao khai chiao)

املت تایلندی که اغلب در کنار بشقابی از برنج و برش هایی از خیار تازه میل می گردد.

پاتانوگکو (Pathongko)

یک غذای سرخ شده چینی است که در کشور تایلند، از هواداران بسیاری برخوردار است. مردم تایلند اغلب این غذا را در ظرفی مملو از روغن داغ سرخ نموده و با فروبردن درون انواع سس (تند، شور و شیرین)، میل می نمایند.

ناهار و شام

پد تای گونگ (Pad Thai Goong)

باز هم برنج، یکی از مواد اصلی تشکیل دهنده وعده غذایی ناهار و شام، در رژیم غذایی مردم تایلند به شمار می رود. از جمله غذاهایی که مردم تایلند در هنگام صرف این دو وعده غذایی انتخاب می نمایند غذای Pad Thai Goong است. آن ها معمولا این غذای لذیذ را بوسیله برنج سرخ شده و انواع نودل (با توجه به ذائقه شخصی) میل می نمایند.

کائو نیو با گای یانگ (Kao Niow with Gai Yang)

همچنین Kao Niow with Gai Yang یکی دیگر از غذاهایی است که توسط مردم تایلند هنگام وعده ناهار و شام، در نظر گرفته می گردد.

تایلند یکی از کشورهای زیبا با جاذبه های گردشگری فراوان و فوق العاده است که یکی از مکان های مورد علاقه برای بسیاری از مردم کشورهای دنیا مخصوصا ایرانی هاست. بنابراین با جمعیتی که هرسال از کشور جهت حضور در این کشور برای مسافرت و گشت و گزار، اقدام می نمایند، برخود دیدیم تا مقاله ای در خصوص رژیم غذایی این کشور تهیه کنیم. امید است که مورد رضایت شما دوستان قرار گرفته باشد.

تهیه شده در وبلاگ سوبارو

منبع: کجارو
انتشار: 29 بهمن 1398 بروزرسانی: 29 بهمن 1398 گردآورنده: subaru.sale-blog.ir شناسه مطلب: 2136

به "رژیم غذایی مردم تایلند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "رژیم غذایی مردم تایلند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید